WEBVTT
X-TIMESTAMP-MAP=LOCAL:00:00:00.000,MPEGTS:0

00:04.320 --> 00:08.689
บทที่ 16
คามิลเลีย

00:09.078 --> 00:11.629
ฉันจำได้ว่ากาเบรียล ชาเนล
ไม่เคยที่จะบอก

00:11.750 --> 00:13.402
ว่าทำไมฉันถึงเป็นดอกไม้ชนิดโปรดของเธอ

00:13.523 --> 00:15.972
บางอย่างมันเป็น
ไปเองตามธรรมชาติ

00:16.093 --> 00:17.636
ฉันจำได้ว่าตอนอายุ 13 ปี

00:17.757 --> 00:19.855
โคโค่ในวัยเยาว์นั้น
รู้สึกสะเทือนอารมณ์

00:19.976 --> 00:22.998
กับการแสดงของ Sarah Bernhardt
ในหนังสุดคลาสสิกเรื่อง “The Lady of the Camellias”

00:23.585 --> 00:26.574
ฉันจำได้ว่า Marcel Proust
และเพื่อนไฮโซของเขา

00:26.695 --> 00:28.433
มักจะสวมแจ็คเก็ต
ประดับดอกคามิลเลียที่ปกเสื้อ

00:28.554 --> 00:31.390
เป็นสัญลักษณ์แห่งความสุภาพเรียบร้อย
ความปรองดองและความกำกวม

00:31.996 --> 00:34.214
ฉันยังจำได้อีกว่าหลังจากนั้นโคโค่
ขอยืมเสื้อเจอร์ซีย์

00:34.335 --> 00:36.269
และกางเกงที่ออกแบบ
ตามแฟชั่นของบรรดาบุรุษ

00:36.390 --> 00:38.582
เธอปลดปล่อยฉัน
จากเม็ดรังดุม

00:38.703 --> 00:41.035
ฉันจำได้ว่าวันนั้น
บนชายหาดของเมือง Étretat

00:41.156 --> 00:43.660
เธอได้เกิดความคิด
ที่จะนำฉันไปประดับ

00:43.781 --> 00:45.996
ที่สายคาดเอว
บนชุดเบรอตาญของเธอ

00:46.117 --> 00:47.839
ในความทรงจำของฉัน ฉันสัมผัสได้ว่าเธอรักฉัน

00:47.960 --> 00:50.933
เพราะว่าฉันมีความอ่อนโยน
และไม่แพร่กลิ่นใดๆ

00:51.054 --> 00:53.242
ให้อิสระเสรีแก่สตรี
ได้เลือกด้วยตัวของเธอเอง

00:53.687 --> 00:55.879
ฉันยังจำได้ว่า
เธอและฉันนั้นมีความคล้ายคลึงกันมากแค่ไหน

00:56.027 --> 00:58.660
ฉันผลิดอกในฤดูหนาว
เร็วกว่าดอกไม้อื่นๆ ตั้งหนึ่งฤดู!

00:58.781 --> 01:00.375
ใบของฉันไม่เคยร่วงรวย

01:00.531 --> 01:03.562
ซึ่งมันทำให้ฉัน
“ยังคงเติบโตอยู่ได้ตราบนานเท่านาน”

01:04.023 --> 01:06.531
ฉันรำลึกถึงเมื่อตอนที่
มาดมัวแซลทำให้ฉันประหลาดใจ

01:06.652 --> 01:08.871
ในวันหนึ่ง มีสตรีท่านหนึ่งถามเธอว่า
เธอทานอะไรเป็นอาหารเช้า

01:08.992 --> 01:10.558
เธอตอบกลับไปว่า “คามิลเลีย”

01:11.304 --> 01:14.066
ฉันยังนึกถึงตอนที่กาเบรียล
มักพอใจที่จะให้ฉันเป็นสีขาวมากกว่า

01:14.187 --> 01:16.968
ส่องสว่างให้กับสิ่งรอบกาย
ราวกับแสงไฟ

01:17.437 --> 01:19.371
ฉันยังจำได้เมื่อตอนที่เธอ
ได้ปักฉันลงไปบน

01:19.521 --> 01:22.284
หนึ่งในชุดเดรสผ้าชีฟอง
ของเธอเมื่อปี 1923

01:22.531 --> 01:25.857
ฉันจำได้เมื่อเธอนำฉันมาปรับเปลี่ยนให้
เข้ากับทุกลุคของเธอเกินกว่าจะจินตนาการได้

01:26.164 --> 01:28.935
ฉันถูกนำไปปักด้วยมือ พิมพ์ลาย
ฝัง พับจับจีบหรือทำให้เป็นปุยยุ่ย

01:29.218 --> 01:32.703
ฉันถูกนำไปประดับผลงานแฟชั่นตั้งแต่
ผ้าชีฟอง ผ้าซาติน ผ้าไหมแก้ว ผ้าทวีต และขนนก...

01:32.960 --> 01:34.464
ฉันนึกถึงเพชร

01:34.606 --> 01:37.513
ที่ถูกนำมาประดับรายล้อม
กลีบดอกบริสุทธิ์ของฉัน

01:38.382 --> 01:41.113
ฉันยังจำแหวนทุกวง
เข็มกลัด หัวเข็มขัด สร้อยคอ

01:41.234 --> 01:43.289
สร้อยคอแบบยาว นาฬิกาข้อมือและสร้อยมุกได้อย่างแจ่มชัด

01:44.351 --> 01:48.121
ฉันนึกถึงตอนที่ฉันผลิบานใน
เซรามิก ออนิกซ์ หินปะการัง โอปอล

01:48.242 --> 01:50.480
มาเธอร์ออฟเพิร์ล แซฟไฟร์และทับทิม...

01:51.093 --> 01:53.254
ฉันจำได้ว่า Karl Lagerfeld
ได้รังสรรค์

01:53.375 --> 01:56.560
ชุดเดรสแต่งงานที่งดงามตระการตา
ที่สุดจากช่อดอกคามิลเลีย

01:57.375 --> 02:01.004
ท้ายที่สุด ฉันจำได้ว่ากลีบดอกของฉัน
นั้นสามารถก่อตัวเป็นรูปคล้ายตัวอักษร C

02:01.125 --> 02:03.430
ด้วยการเชื่อมผสาน
ของตัวอักษร C สองตัว

02:04.312 --> 02:06.766
ฉันตระหนักได้ว่าฉันไม่ใช่
แค่ดอกคามิลเลีย

02:07.234 --> 02:08.930
ฉันคือดอกไม้แห่ง CHANEL

